En toen werd ik verliefd....

24 november 2018 - Buenos Aires, Argentinië

Tja, in de laatste week gebeurde het: ik werd verliefd. Niet op een knappe Braziliaan, een  charmante Argentijn of een lieve Europese backpacker. Nee, ik ben tot over mijn oren verliefd op de stad Buenos Aires. WAUW, wat een ontzettend gave, bijzondere, sfeervolle stad! Ik zeg het niet snel, maar hier zou ik kunnen wonen. Het zal je dan ook niet verbazen dat ik het  enorm naar mijn zin heb gehad en erg dankbaar ben dat ik deze trip nog heb kunnen maken aan het einde van mijn avontuur. En dat was niet eens alles, voor mijn bezoek aan Buenos Aires verbleef ik een paar dagen in de prachtige hoofdstad van Uruguay: Montevideo.

Op maandagmiddag 12 november vloog ik samen met Francesco en Marcel (twee andere volunteers) naar Buenos Aires. Op het vliegveld werd me meteen al duidelijk waarom ik zo van reizen houd: we raakten aan de praat met twee mannen, een Argentijn die in Buenos Aires woont en een Amerikaan die om de 6 maanden in Florianopolis woont en de andere helft van het jaar in Vermount. De laatstgenoemde, een filosoof, ging naar Buenos Aires voor een congres. Ik sprak met hem over zijn werk en leven en hij gaf me mee hoe dapper hij het vond dat ik op 21-jarige leeftijd al zoveel gedaan en gezien had. Een gesprek dat me lang bij zal blijven! Je gelooft het nooit, maar de Argentijn liep ik een week later in Buenos Aires tegen het lijf….. ja, de wereld is bizar groot en tegelijkertijd zo piep klein.

Van maandag op dinsdag sliep ik een nachtje in Buenos Aires, om dinsdagochtend de ferry en een bus te pakken richting Montevideo. Ik sliep hier in een hostel gerund door een familie uit India. Een erg bijzonder hostel waar ik veel gelachen heb. Mensen die er wonen; een gek oud mannetje dat continu in zichzelf zat te praten; het Indiase stel dat elke dag weer ruzie maakte in het Hindi en de WiFi die om de 5 minuten uitviel. Weer een hele ervaring op zich! Wat erg leuk en comfortable was, was het feit dat bij dit hostel zowel ontbijt als avondeten inbegrepen zat. Uruguay is (voor Zuid-Amerikaanse standaarden) een duur land, het prijspeil ligt ongeveer gelijk aan dat in Nederland. Ook een ideale manier dus om wat geld te besparen! Tijdens het avondeten had ik al snel een maatje gevonden om mee te kletsen. Dit bleek een bijzonder interessant maatje: een jonge journalist die naar Montevideo was gekomen omdat hij de situatie in Venezuela helemaal zat was. Het plan was twee weken te blijven, maar hij besloot om in het hostel te blijven wonen en een verblijfsvergunning in Uruguay aan te vragen. Op het moment van mijn verblijf moest hij nog ongeveer een week hierop wachten, daarna kon hij beginnen met het zoeken naar een baan en huis. Ik heb erg veel van hem geleerd en bewonderde zijn moedige keus. Wat hebben wij het toch goed in Nederland en wat ontstaan er in sommige landen toch gekke situaties! 

Tijdens mijn eerste dag in Montevideo nam ik deel aan twee Free Walking Tours. Dit zijn altijd ideale mogelijkheden om wat over de stad te leren en wat andere reizigers te ontmoeten. ´S ochtends vond de tour plaats in het oude stadsgedeelte en ging het over de oude geschiedenis van Montevieo en Uruguay (voor 1900). Bij deze tour waren een aantal Europeanen aanwezig die net een zeiltocht af hadden gerond waarbij ze 36 dagen achtereen op zee hadden doorgebracht, zo bijzonder! Het was erg leuk ze te ontmoeten en hun verhalen te horen. De tourguide vertelde dat ze een café bezit in de stad en nodigde ons uit om die avond een drankje te komen doen. Ideale mogelijkheid om meer gave verhalen te horen over de zeilclub en naar live muziek te kunnen luisteren! 
´S middags vond de tour plaats in het grote stadspark ´Parco Rodó´ en deze ging over Montevideo na 1900. Aangezien ik de enige was die voor de Engelstalige tour kwam, kreeg ik een privé tour van Jeronimo, een super aardige en slimme Uruguyaan, die me heel veel interessante verhalen heeft verteld over Uruguay toen en nu. Ik ben verbaasd over hoe modern en welvarend het land is en hoe goed sommige zaken zoals zorg en onderwijs geregeld zijn. Daar kunnen we in Nederland nog wat van leren!

Na een gezellige avond in het café op woensdag, deed ik donderdagochtend rustig aan en genoot van de rust in het hostel. De rest van de dag huurde ik een fiets en fietste door de stad. Montevideo staat bekend om zijn prachtige boulevard langs het strand, dat ze net als in Barcelona de ´Ramblas´ noemen. ´S middags stopte ik voor lunch bij een super mooie en moderne food market en fietste ik wat door de straatjes van Montevideo, waar ik me verbaasde over de mooie huizen die er stonden. Ik eindigde Parco Rodó om nog even een bezoekje te brengen aan het festival dat er plaatsvond en een boekje te lezen. ´S avonds genoot ik samen met m´n Venezuelaanse maatje (even zijn naam vergeten oeps) van het avondeten en een welverdiende (maar dure!) McFlurry. 

Montevideo is geen reusachtige stad en alles is goed te lopen. De Zuid-Amerikanen noemen het rustig, maar dat viel mij mee. Ik vond het aardig druk en overal zie je wel mensen lopen en moet je op het verkeer letten. Ik had de laatste dag dan ook nog zeker een aantal dingen op mijn lijstje staan. ´S ochtends liep ik door het oude stadsgedeelte, waar live muziek en marktjes voor een goede sfeer zorgden. Veel musea in Montevideo is gratis, dus ik bezocht nog even kort een museum over de geschiedenis van de stad. Daarna liep ik naar het stadhuis, waar een glazen lift je brengt naar een dakterras met mooi uitzicht over de stad. Vervolgens weer terug naar het oude stadsgedeelte om in de centrale markt van de stad een empanada te halen bij het meeste bekende empanada plekje van Montevideo. En ja, deze was erg lekker! Als toetje nam ik een Dulche de Leche ijsje. Ik kan je vertellen, de Urugayanen en Argentijnen stoppen Dulche de Leche (een soort karamel) in álles. Het ijshoorntje bij de McDonald´s, een verpakt cakeje bij het ontbijt, overal kwam ik het tegen. 
Hierna liep ik naar het prachtige stadstheater Solis (wat zon betekent) om een rondleiding te krijgen. We bezochten alle delen van dit prachtige theater en kregen hier informatie over. Dat was voor mij als theater liefhebber een erg leuk bezoekje! Na deze rondleiding besefte ik dat ik toch wel erg moe was, dus besloot om met mijn boekje naar ´Café Brasilien´ te gaan. Zonder het vantevoren te weten zat dit super beroemde café waar al enkele beroemde Uruguanen koffie hebben gedronken, tegenover mijn hostel. Ik bestelde een goede koffie (met koekjes erbij jippie) en heb een tijdje zitten lezen. Wow, alleen reizen kan zo fijn zijn! 
Extra fijn dat ik daarna niet hoefde te koken en weer aan kon schuifen bij het hostel. Hoewel iedereen denkt dat Tango uit Argenitinie komt, heb ik in Montevideo geleerd dat dit niet waar is. Het zou een eeuwige strijd blijven tussen deze twee landen, maar officieel is de eerste tango geschreven en opgevoerd in Montevideo. Ik besloot wat research te doen, het bezoeken van een Tango show leek me namelijk wel leuk. Echter, er was niet makkelijk iets te vinden en ook de mensen van het hostel en de walking tours konden me niet goed helpen. Wat ik wel vond was de site van een buurtcentrum waar ze Tango en Milenga avonden hebben. Of het een show of een les was, was me niet duidelijk, maar ik besloot gewoon de gok te wagen. Als enige jongere onder allemaal pensionado´s kwam ik aan, maar besloot gewoon lekker te blijven en te kijken wat er van zou komen. Het werd een bijzondere en leuke avond waarbij ik mensen heb zien dansen, een super leuk gesprek heb gevoerd met een hele slimme 73-jarige man uit Montevideo die voor zijn werk de hele wereld over is geweest en me uiteindelijk ook nog Milenga heeft leren dansen! Oftewel: ik heb me goed ondergedompeld in de cultuur van dit land, tijd voor de volgende!

Zaterdag nam ik eind van de middag de bus en ferry terug naar Buenos Aires. De eerste nacht verbleef ik in een hostel in de wijk 'Recoleta', omdat het hostel dat me was aangeraden in de meer veilige, levendige wijk (vooral 's avonds) 'Palermo' die nacht al vol was. Ik kwam pas 's avonds aan en hield het rustig na de lange reisdag. Wel werd me meteen duidelijk hoe gaaf deze stad is, hier ga ik me ongetwijfeld vermaken!

Zondag begon ik de dag op de Recoleta Cemetery, een enorm grote begraafplaats met enorm grote graven. De graven zijn niet zoals we ze kennen, het zijn heuse huizen waarin hele families samen begraven liggen. Het is ook de plek waar Evita begraven ligt. Het was een bijzondere en indrukwekkende plek om te zien. Blij verrast was ik toen ik een stukje verder liep en een leuke markt tegen kwam met veel kraampjes waar allerlei ondernemers en kunstenaren hun (zelfgemaakte) waar verkochten. Ik ben dol op marktjes, dus dit was de ideale manier om mijn stemming na het bezoek aan de begraafplaats weer wat beter te maken! Met een tas vol spulletjes vervolgde ik mijn plan voor de dag. Betalen is in Argentinië namelijk een ramp: pinnen kost je een vermogen, maar tegelijkertijd nemen heel veel plekken alleen cash geld aan. Ik had de tip gekregen om in Uruguay dollars te pinnen en deze te wisselen in Argentinië. Zo gezegd, zo gedaan. Dat is tenminste wat ik dacht: bij het eerste wisselkantoor namen ze alleen grote briefjes aan die ik niet had en bij de tweede moest ik een dik uur in de rij staan. Toen het eindelijk was gelukt liep ik verder naar de leuke wijk 'San Telmo' die ook bekend staat om zijn leuke markt. Na een dag was ik er al achter dat Buenos Aires de stad is van de marktjes, in totaal heb ik er wel zo'n 10 gezien! Een aantal weken voor mijn trip plaatste ik een berichtje op een Facebook groep voor backpackers in Midden- en Zuid-Amerika. Je kunt er allerlei vragen stellen en elkaar ontmoeten. Toen ik mijn berichtje plaatste over mijn trip kreeg ik al snel antwoord van een jonge Nederlandse vrouw, Kjella, dat ze tegelijk jn Buenos Aieres zou zijn. We besloten tegen die tijd weer contact op te nemen. Dit deden en heel spontaan besloten we op dat moment te meeten voor biertjes en pizza, wat een gezellige avond werd! Wat is het toch leuk om zoveel verschillende leuke mensen te ontmoeten als je (alleen) op reis bent.

'S avonds 'verhuiste' ik naar mijn nieuwe hostel. Een super fijne, gezellige plek met leuke mensen, moderne kamers en een heerlijke binnentuin. Blij dat ik daar een dagje voor had gewacht! De eerste avond onmoette ik al een groep jongens uit São Paulo, waarmee ik goede Argentijnse wijn dronk (yes eindelijk goede wijn!!) en praatte over Brazilië en de huidige situatie. Wat een fijne eerste dag!

Maandagochtend sprak ik weer af met Kjella. Dit keer verkenden we de rest van San Telmo, vonden uiteraard weer een marktje, dronken koffie op een geweldig pleintje met live muziek en tango en aten ijs. Buenos Aires staat bekend om z'n goedkope en heerlijke ijs. Wie mij kent, weet dat je me daar super blij mee maakt en per dag gingen er dan ook minstens twee ijsjes doorheen. Nadat het voor Kjella tijd was om te vertrekken naar haar bus naar haar volgende bestemming, ging ik naar La Boca. Dit is een bekende, kleurrijke maar ook erg toeristische wijk. Erg leuk om te zien maar ook héél erg druk. Ik liep rond, maakte foto's en nam daarna de bus terug naar het hostel. Die avond had ik afgesproken om samen te eten en wijn te drinken met Marcel en later op de avond deden we drankjes in de super leuke wijk Palermo met anderen die hij en Francesco ontmoet hadden in hun hostel.

Woensdag werd het laat, donderdag was ik erg moe en was het erg heet. Samen met Marcel, twee Australiërs en een Brit besloten we dus een beetje rond te lopen, ijs te eten bij de beste ijssalon van Buenos Aires (dit was niet gewoon ijs, in een van mijn smaken zat zowel dulche de leche, chocolademousse als meringue) en de botanische tuin en rozenpark te bezoeken. Buenos Aires is erg groot dus alsnog liepen we veel. 'S avonds maakte ik even wat makkelijks te eten, daarna zou ik namelijk met Corentin (een volunteer uit Floripa die een lang weekend overkwam) naar een echte Tango show gaan in het bekende Café Tortoni. Dit was zo gaaf!! De show was super goed en bevatte tango dans en zang, een stukje theater en een trommelact. Het café was daarnaast een geweldige locatie vol historie. Super blij dat ik dit mee heb kunnen pakken!

Donderdag was het helaas mijn laatste dag in Buenos Aires. Ik besloot rustig aan te doen en wilde alleen het parlementsgebouw Casa Rosada bezoeken. Het duurde echter al een stuk langer om er te komen en toen ik er eindelijk was bleek het die dag gesloten vanwege een grote demonstratie, balen!! De rest van de (hete) dag heb ik dus wat geshopt, rondgelopen, een boekenwinkel in een oud theater bezocht en mezelf 's avonds getrakteerd op een grote falafel wrap én 1/4 kilo ijs als toetje. Ja, ook uit deze stad heb ik alles gehaald! Ik heb er enorm van genoten en als ik de kans krijg ga ik er zeker ooit terug. Liefde op het eerste gezicht is vaak de tweede keer nóg leuker!!

Ik schrijf deze blog op vrijdagavond 24 november. Gisteravond heb ik drankjes gedaan met mijn huisgenootjes en vandaag heb ik met Kaue doorgebracht bij het zwembad van zijn vaders huis. Morgenavond om 19:30 uur vertrekt mijn eerste vlucht op weg naar Nederland. Nu begint het besef toch echt wel te komen dat dit geweldige avontuur voorbij is. Wat een waanzinnige kans en wat heb ik het leuk gehad en veel geleerd. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik deze kans mocht krijgen en kijk er met heel veel plezier op terug. Soms was het uitdagend, maar daar ben ik juist van gegroeid. Vaak was het ontzettend leuk en bijzonder en genoot ik enorm. Leuke mensen ontmoet, vriendschap voor het leven gemaakt, veel waanzinnige plekken bezocht en een hele hoop ervaringen rijker. Brazilië, houdoe en bedankt! Tot ziens!

Jouw reactie